Pomóż wybogacić Wikitravel! Dowiedz się jak

Trakt Królewsko-Cesarski w Poznaniu

Z Wikitravel, http://wikitravel.org/
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trakt Królewsko-Cesarski w Poznaniu

Default Banner.jpg

Ten artykuł opisuje wycieczkę.



Charakterystyka[edytuj]

Trakt Królewsko-Cesarski – główny szlak turystyczny przebiegający przez Poznań. W myśl jego twórców, Trakt to pozytywna i motywująca opowieść o mieście i jego mieszkańcach. Ma ona na celu ukazać proces powstania Poznania przez pryzmat – jak określają to autorzy tego projektu – „sięgania po koronę”, czyli dążenia poznaniaków do spełnienia wyznaczonych sobie celów, a także udowodnia, że pomimo setek lat jakie minęły, nasze potrzeby niewiele się zmieniły. Według opisu autorów głównymi bohaterami Traktu Królewsko-Cesarskiego jest 40 pokoleń poznaniaków, wśród których znajdowali się królowie, cesarze, arystokraci, biskupi, artyści, burmistrzowie, mieszczanie i rzemieślnicy. Wszyscy oni pomimo różnych czasów w których żyją, planują, wyznaczają cele, pracują, działają, zmieniają. Opowieść o dziejach miasta i jego mieszkańców ma skłonić do refleksji nad aktywną postawą życiową i motywacją do realizacji wyznaczonych celów. Operatorem Bramy Poznania i Traktu Królewsko-Cesarskiego jest Centrum Turystyki Kulturowej TRAKT – miejska instytucja kultury Miasta Poznania.


Stary Rynek w Poznaniu

Wycieczka Traktem Królewsko-Cesarskim to spacer długości ok. 3 km. Zwiedzanie można rozpocząć z Bramy Poznania- Interaktywnego Centrum Historii Ostrowa Tumskiego.


Przebieg[edytuj]

Oś Traktu Królewsko-Cesarskiego łączy najważniejsze zabytki miasta, prowadząc przez historyczne dzielnice: Ostrów Tumski, Stare Miasto i Śródmieście. Początek szlaku zlokalizowany jest w Bramie Poznania, a koniec w Dzielnicy Zamkowej. Orientację na Trakcie Królewsko-Cesarskim ułatwia jego oznakowanie za pomocą tablic z logo szlaku.

Zwiedzanie miasta mają ułatwić wyznaczone wokół osi Traktu szlaki:

Szlak główny: Ostrów Tumski[edytuj]

Na Ostrowie Tumskim przez wieki żyło i działało wiele barwnych i znaczących postaci. Byli wśród nich książęta (Mieszko I, Kazimierz Odnowiciel, Władysław Odonic, Przemysł I, Bolesław Pobożny) i królowie (Mieszko II, Bolesław Chrobry), biskupi – mecenasi i politycy (Jordan, Andrzej z Bnina, Uriel Górka, Jan Lubrański, Adam Konarski, Wawrzyniec Goślicki, Teofil Wolicki), arystokraci (Andrzej II Górka, Edward Raczyński), którzy mieli znaczący wpływ na kulturę i dzieje Polski. Bywały tu także osoby niejednoznaczne i kontrowersyjne (Mieczysław Ledóchowski), a czasami nawet wrogo nastawione wobec Polski (Fryderyk Wilhelm III). Mimo tak wielkiego zróżnicowania charakterów wszystkich łączyło poczucie misji i chęć działania. Wyznaczali więc kolejne cele i konsekwentnie je realizowali.

Na Ostrowie Tumskim warto zobaczyć:

  • Brama Poznania
  • Bazylika Archikatedralna św. Piotra i św. Pawła
  • Rezerwat Archeologiczny Genius Loci
  • Muzeum Archidiecezjalne

Szlaki uzupełniające:[edytuj]

Śródka[edytuj]

Życie historycznych mieszkańców Śródki to nieustanne zmaganie się z wyzwaniami: walką o lepszy byt i własne prawa. Szczególnie widoczne jest to na przełomie XIX i XX wieku. Co ciekawe, panujące wówczas trudne warunki życia nie wpędziły mieszkańców w marazm, lecz stały się dla nich powodem dążenia do zmian i silną motywacją do działania. Właśnie wtedy zrodziła się ich obywatelska świadomość. Obserwując ich dokonania, zwraca uwagę fakt, że wykazali się niezwykłą chęcią działania, współpracą i siłą woli osiągnęli swój cel. Na Śródce warto zobaczyć:

  • Kościół św. Małgorzaty
  • Rynek Śródecki
  • Dawny dom kongregacji filipinów
  • Kamienice czynszowe

Chwaliszewo[edytuj]

Przepływająca przez Poznań Warta dawała jego mieszkańcom wiele możliwości. Wykorzystywali oni potencjał rzeki, próbując okiełznać jej dziką naturę. Pod koniec XIX wieku Poznań mocno związał się z brzegiem rzeki. Stała się ona narzędziem niezbędnym do budowy nowoczesnego miasta. Mieszkańcy planowali działania w ten sposób, że od początku kumulowali siły i inwestowali w odpowiednie narzędzia i środki niezbędne do realizacji celu. Wiedzieli, że ten krok pozwoli im szybciej osiągnąć, to co zamierzali. Na Chwaliszewie warto zobaczyć:

  • Stare koryto Warty
  • Dawny port rzeczny
  • Plac Międzymoście
  • Dawna gazownia

Szlak główny: Stare Miasto[edytuj]

Poznańskie Stare Miasto, założone w 1253 roku, przez blisko 800 lat było domem dla wielu pokoleń mieszkańców. W jego historii silnie zaznaczyli się pierwsi osadnicy, którzy nadali mu zachowany do dziś charakter. Dla kolejnych żyjących tu ludzi, miasto było miejscem realizacji celów, potrzeb, marzeń i ambicji. Motywacją do działania były uniwersalne wartości, które przekładały się na określone działania i efekty: bezpieczeństwo (mury miejskie, straż pożarna), praworządność (pręgierz, waga miejska, ideowy wystrój ratusza), siła i stabilizacja (zamek królewski), przedsiębiorczość (organizacja targów), wolność (powstanie 1806 r.), dobrobyt (kamienice patrycjuszy, pałac Górków). Aktywna postawa życiowa mieszkańców Poznania niesie przesłanie, że nigdy nie należy poprzestawać, a ciągle rozwijać się, nieustannie dążyć do poprawy warunków własnego bytu i otaczającego nas świata.

Na Starym Mieście warto zobaczyć:

  • Stary Rynek
  • ratusz
  • zamek Królewski i dawne mury miejskie
  • zespół budynków pojezuickich
  • dawny kościół dominikanów

Szlaki uzupełniające:[edytuj]

Wzgórze św. Wojciecha[edytuj]

Warto zobaczyć:

  • kościół św. Wojciecha
  • Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan
  • kościół karmelitów bosych

Piaski, Grobla[edytuj]

Warto zobaczyć:

  • kościół bernardynów
  • dawna loża masońska
  • kościół Bożego Ciała

Szlak główny: Śródmieście[edytuj]

W XIX wieku Poznań znalazł się w zaborze pruskim. Jego mieszkańcami byli Polacy, Niemcy i Żydzi. Władza oraz prawo do decydowania o sprawach miasta znajdowały się w rękach niemieckich. Polacy mieli ograniczone pole działania, nie godzili się jednak na odgórne decydowanie o swym losie. Dzisiejsze śródmieście Poznania było przez lata areną polsko-niemieckiego wyścigu kulturowego, w którym ścierały się różne wizje rozwoju miasta. Sukces polskich inicjatyw zależał od umiejętności radzenia sobie ze skutkami polityki pruskiej. W wielu sytuacjach kluczem do osiągnięcia celu i zwycięstwa okazywała się nie siła, lecz pomysł i determinacja.

W Śródmieściu warto zobaczyć:

  • Plac Wolności, przy którym skupiły się siedziby dawnych instytucji pruskich, a także do dziś działających – polskich, będących narzędziem w walce o tożsamość miasta.
  • Dzielnicę Zamkową – zespół reprezentacyjnych budowli z centralnie położonym zamkiem cesarskim, wymowny symbol polityki pruskiej.

Szlaki uzupełniające[edytuj]

Szlak władzy i instytucji[edytuj]

W XIX wieku Poznań aspirował do roli centrum w podwójnym znaczeniu tego słowa: jako główny ośrodek polskiego życia narodowego w Prusach, a zarazem jako administracyjna stolica prowincji, z której władze pruskie zamierzały uczynić kulturową stolicę „niemieckiego Wschodu”. Znalazło to swoje odbicie w powstających w mieście instytucjach publicznych i prywatnych. Posiadały one własną specyfikę i różny zakres działania. Często mieściły się w reprezentacyjnych budynkach, których wygląd informował o ich przeznaczeniu i funkcji.

Warto zobaczyć:

  • dawny Królewski Sąd Powiatowy
  • dawne Ziemstwo Kredytowe
  • dawny Królewski Konsystorz Ewangelicki

Szlak twierdzy i niepodległości[edytuj]

Decyzja władz pruskich o przekształceniu miasta w twierdzę na długie lata podporządkowała Poznań funkcjom militarnym. Współistnienie obu elementów – cywilnego i wojskowego – nie odbywało się na równorzędnych zasadach. To twierdza decydowała o życiu miasta i jego rozwoju, a nie odwrotnie. Szczególnie dotkliwe okazały się rozmaite ograniczenia wprowadzane przez wojsko. Mieszkańcy Poznania musieli sobie jakoś z nimi radzić, by wieść w miarę normalne życie. Nowy rozdział w dziejach stolicy Wielkopolski otworzyły wydarzenia z grudnia 1918 roku. Zwycięskie powstanie odwróciło bieg historii i doprowadziło do uwolnienia niemal całej Wielkopolski spod władzy pruskiej.

Warto zobaczyć:

  • dawny blokhauz
  • dawne koszary artyleryjskie
  • kino Apollo

Szlak miasta nowoczesnego[edytuj]

W XIX wieku ludność Poznania, którą tworzyły trzy główne narodowości: polska, niemiecka i żydowska, przeobrażała się w nowoczesne społeczeństwo miejskie. Wskutek postępu technicznego, rozwoju medycyny i upowszechnienia oświaty stopniowo poprawiał się poziom życia w mieście. Proces ten wiązał się ze zmianami w sferze świadomości, czego przejawem był rosnący udział mieszkańców w różnych formach życia miejskiego, w szczególności w inicjatywach społecznych i gospodarczych, które zadecydowały o ówczesnym obliczu Poznania.

Warto zobaczyć:

  • skwer Zielone Ogródki
  • dawny kantor fabryki Cegielskiego
  • kamienice na ul. Kwiatowej


Pomoce przy zwiedzaniu Traktu[edytuj]

Pomocą przy zwiedzaniu Traktu są:

  • Przewodnik po Trakcie Królewsko - Cesarskim, Poznań 2015.
  • foldery turystyczne w dwóch wersjach językowych (polski i angielski), dostępne są w punktach informacji turystycznej i w Bramie Poznania, lub do pobrania ze strony internetowej: www.trakt.poznan.pl/pl/strona-startowa/oferta/foldery/
  • strona internetowa [www.trakt.poznan.pl] ze szczegółowym opisem może służyć za przewodnik po Trakcie

Trakt Królewsko-Cesarski można zwiedzać:

  • pieszo, podążając wzdłuż jego osi oznakowanej przy pomocy tablic z logo instytucji;
  • rowerem, jadąc wytyczonymi drogami rowerowymi w „strefie 30”. W pobliżu zdecydowanej większości zabytków znajdują się stojaki, do których można bezpiecznie przypiąć każdy rower. Rowery można wypożyczyć na stacjach Poznańskiego Roweru Miejskiego, które znajdują się wzdłuż osi Traktu.
  • tramwajem, wzdłuż osi Traktu na odcinku: Rondo Śródka – Most Teatralny. Wyświetlacze elektroniczne tramwajów oraz wiaty przystankowe oznakowane są logotypem Traktu.

Zapoznaj sie z artykułem w Wikipedii