Machu Picchu

Z Wikitravel, http://wikitravel.org/

Machu Picchu (keczua: Stara Góra) - cudownie położone miasto Inków w okolicach Aquas Callentes.
Zapoznaj sie z artykułem w polskiej Wikipedii

[edytuj] 1 Jak dotrzeć?

Do Machu Picchu można dotrzeć na trzy sposoby:

1. Pieszo tzw. Inca trail
2. Pociągiem

• Inca trail - Część panaandyjskiej pieszej drogi po górach, dawniej obejmującej ogromne połacie królestwa Inków. Niewiarygodnie malowniczy spacer po górach. Inca trail do Machu Picchu to naprawdę trzy różne szlaki, schodzące się w Inti-Pata, tzw Bramie Słońca i jednocześnie wejściu do Machu Picchu. Szlaki znane są jako Mollepata, klasyczny i jednodniowy szlak, z których Mollepata jest najdłuższy. W związku z faktem, iż dwa dłuższe szlaki wymagają wspięcia się na wysokość 3660m łatwo zapaść na chorobę wysokościową.
• Podróż pociągiem posiada trzy warianty:
  • Zwykłym pociągiem z Cusco, lub którejś ze stacji po drodze - raczej dla zaprawionych w trekingu podróżników, ceny nie znane, Peruwiańczycy twierdzą, że pociąg jest gratis.
  • Z Cusco do Aquas Callentes - specjalnym pociągiem turystycznym - ceny za pociąg liczone w dolarach (w 2006 było to 100 USD w obie strony). W cenie catering, występ folklorystyczny, pokaz mody perówiańskiej. Ponadto możliwość zakupu prezentowanych wyrobów. Podróż przebiega w przeszklonych wagonach, co umożliwia podziwianie widoków. Niektórzy twierdzą,że cena jest zupełnie nieadekwatne do jakości usługi.
  • Z Ollantaytambo do Aquas Callentes - cena nieco niższa, niemniej należy najpierw dostać się do samego Ollantaytambo. Nie powinno to stwarzać żadnego problemu z dwóch zasadniczych powodów. Po pierwsze np. z Cusco można bezproblemowo dostać się lokalnym autobusem do Pisac czy nawet Urubamby, zaś potem innym autobusem czy też colectivo do samego Ollantaytambo. Po drugie w Ollantaytambo znajduje się inkaska twierdza, warta obejrzenia. Z minimalną znajomością hiszpańskiego wariant jak najbardziej polecany, lecz należy się liczyć z trudnościami w nabyciu biletów.

Z samego Aquas Callentes do Machu Picchu można się dostać na dwa sposoby

• Autobusem - dla niecierpliwych i zamożniejszych i bardziej leniwych wizytujących - koszt * USD w każdą stronę
• Na piechotę - ścieżką (czy też raczej niekończącymi się inkaskimi schodami) z ciosanych bloków kamiennych, przecinających drogę autobusu. Ciut męcząca, dla bardziej wytrwałych amatorów turystyki pieszej, rekompensująca trudy widokami i kontaktem z dziką przyrodą. Warto pamiętać o sporym zapasie wody do picia gdyż samo wejście zajmuje (w zależności od umiejętności od 1,5h - 2,5h)

Dla naprawde zamożnych turystów organizowne są przeloty śmigłowcem z Cuzco.

[edytuj] 2 Co warto wiedzieć

• Wyprawę pociągiem do Machu Picchu należy przewidzieć przynajmniej w perspektywie dwóch pełnych dni z noclegiem w Aquas Callentes i porannym wyjściem na szlak w górę. Ze znalezieniem noclegu nie powinno być problemu, gdyż tłumy naganiaczy zaoferują nocleg w często przystepnej cenie.
• Wstęp do ruin jest płatny i kosztuje 122 soli (uczący się mają zniżke, płacą 61 soli). Bilety można nabyć w agencjach turystycznych w Cusco.
• Dla podróżników lubiących fotografię, zaleca się maksymalnie wczesne dotarcie do Machu Picchu (najlepiej piechotą przed pierwszymi autobusami), gdyż tłumy turystów w miarę upływu czasu będą wypełniać ruiny, co uniemożliwi zrobienie dowolnego zdjęcia bez ludzkiej obecności.
• Warto oszacować siły tak, aby ich trochę zostało na zdobycie Huayana Picchu z którego rozciąga się fantastyczny widok na okolicę - oczywiście w szczególności na Machu Picchu.
• Pociągowe bilety powrotne warto zakupić dużo wcześniej, gdyż limit miejsc w pociągu szybko się wyczerpuje.
• Należy pamiętać, że pociąg odjeżdża z innego miejsca aniżeli przyjechał, więc czekanie na pociąg wyjeżdżający na stacji przyjazdów może skończyć się niemiłą niespodzianką gdy stracimy bilety.
• Wstęp na stacje odjeżdżające zarówno z Ollantaytambo jak i Aquas Callentes jest możliwy tylko po okazaniu biletu na najbliższy pociąg. Dostępu do stacji broni zazwyczaj żołnierz, zaś sama stacja jest za siatką i zasiekami z drutu kolczastego. Innymi słowy można zapomnieć o odpoczynku (czy też chwili snu na wygodnej ławce stacji kolejowej).