Lwów

Z Wikitravel, http://wikitravel.org/

Lwów, (ukr. L'viv, Львів, ros. Львов, niem. Lemberg) - największe miasto zachodniej Ukrainy i jedno z centrów kulturalnych kraju. Starówka znajduje się na Światowej Liście Dziedzictwa UNESCO.

[edytuj] Charakterystyka

Miasto ma wielokulturową historię. Założone w roku 1256 przez ruskiego księcia, powtórnie lokowane przez Kazimierza Wielkiego w 1356 na prawie magdeburskim. Przez wieki zamieszkiwane przez społeczność polską, żydowską oraz w mniejszej liczbie przez ukraińską i niemiecką. Od roku 1991 w granicach niepodległej Ukrainy, jest jednym z miast z największym odsetkiem ludności posługującym się językiem ukraińskim. Mimo to, najpowszechniej znane języki obce to rosyjski i polski, choć coraz łatwiej spotkać młodzież posługującą się w miarę zrozumiale angielskim.

Zabudowa zabytkowego centrum ma klimat środkowoeuropejski. Lwów jest wciąż mało wykorzystany turystycznie, zwłaszcza w porównaniu do Krakowa lub Pragi. Pobyt jest stosunkowo tani.

[edytuj] Historia Lwowa

Pierwsza wzmianka pisemna o Lwowie pochodzi z r. 1256 r. Za założyciela miasta uważa się Daniela Halickiego, księcia Halickiego i Wołyńskiego, a nazwa miasta pochodzi od imienia jego syna Lwa. Archeolodzy, zaś, twierdzą, iż pierwsze osady Lędzian (Lachów) w tym miejscu istniały już w V st. Wygodne ulokowanie na skrzyżowaniu szlaków handlowych sprzyjało rychłemu gospodarczemu rozwojowi miasta. Lwów stał się ważnym handlowym, politycznym i gospodarczym ośrodkiem. W 1339 r. po bezpotomnej śmierci ostatniego władcy Bolesława Trojdenowicza z dynastii Piastów Mazowieckich Lwów został odziedziczony przez jego wuja Kazimierza III Wielkiego. W 1356 r. Lwów został ulokowany na prawie Magdeburskim. Następuje rozwój rzemiosła, powstają cechy. W 1444 r. król Władysław III Warneńczyk nadał miastu prawo składu, podstawę potęgi gospodarczej Lwowa. Zbudowane zostały dwa zamki obronne: Niski (w mieście) i Wysoki – na górze w pobliżu miasta, pozwolił też na założenie szkoły nobilium et ignobilium przy kościele św. Ducha XVI-XVII st. - okres największego rozwoju miasta. Kupcy ze wszystkich zakątków świata przyjeżdżają do Lwowa w celu handlowym. Lwów wówczas staje się miastem wręcz kosmopolitycznym: Prócz Polaków tu mieszkali Niemcy, Ormianie, Żydzi, Rusini, Tatarzy, Mołdawanie. Karaimowie, Serbowie i inni. Dobrze usytuowani mieszczanie i szlachta budują dla siebie przepiękne kamienice, nie żałując również pieniędzy na budownictwo budowli sakralnych, powstają liczne świątynie i klasztory. W 1661 r. na bazie Kolegium o.o. Jezuitów powstaje Uniwersytet Lwowski-Uniwersytet Jana Kazimierza, obecnie najstarsza uczelnia wyższa na obszarze Ukrainy.

Lwów wielokrotnie bronił się przed obcymi wojskami: w 1648 r. miasto obroniło się przed Kozakami, płacąc olbrzymi okup Chmielnickiemu, od września do listopada 1655 Lwów ponownie obległ Bohdan Chmielnicki, wspomagany tym razem przez oddziały rosyjskie dowodzone przez Wasyla Buturlina. W 1656 r. powracający ze Śląska do kraju król Jan II Kazimierz. Tu 1 kwietnia 1656 przed cudownym obrazem Matki Boskiej Łaskawej złożył swoje słynne śluby lwowskie, w których zobowiązał się m.in. polepszyć byt ludu wiejskiego bohatersko walczącego ze szwedzką armią. W lutym 1657 próbował zdobyć Lwów kolejny najeźdźca, książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy, rozbity jednak przez hetmana polnego koronnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego. Po upadku Kamieńca Podolskiego w 1672 r. armia sułtana Mehmeda IV stanęła u wrót Lwowa bronionego pod dowództwem Eliasza Łąckiego. Oblężenie miasta trwało od 20 września do 6 października. Zawarto upokarzający Polskę pokój w Buczaczu, choć Turcy, posiłkowani przez kozaków Doroszeńki, miasta i tym razem nie zdobyli. W 1675 miała miejsce bitwa pod Lwowem. Jan III Sobieski pokonał przeważające siły Tatarów.

Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. Galicja wchodzi do składu Austrii (później cesarstwa Austro-Węgierskiego). Wtedy ona była jedną z najbardziej zacofanych jej prowincji. Na mocy rozporządzenia nowych władz zburzone zostały stare miejskie obwarowania, skasowane liczne kongregacje zakonne. Intensywny rozwój przemysłu przypada na drugą połowę XIX st. Otwarto pokłady ropy naftowej w Borysławiu, założono kolej żelazną, linię tramwajową, zaprowadzono gazowe a z czasem elektryczne oświetlenie miasta. Rozbudowują się nowe dzielnice, otwierają się teatry, hotele, banki, gmachy urzędowe. W 1870 r. Galicja uzyskuje autonomię. Po pierwszej wojnie światowej cesarstwo Austro-Węgierskie rozpadło się. Kraje, wchodzące do jego składu, uzyskały niepodległość.

1 listopada 1918 r. we Lwowie wybuchły walki polsko-ukraińskie. Ukraińcy proklamowali Zachodnioukraińską Republikę Ludową. Ukraiński zamach spotkał się z kontrakcją polskiego społeczeństwa Lwowa, które po zaciętych walkach wyparło przeciwnika z miasta. Do historii przeszła młodzież lwowska którą określano Orlętami lwowskimi. Próby opanowania Lwowa przez wojska ukraińskie trwały do czerwca 1919, ostatecznie wojska ukraińskie zostały odparte przez przybywające z odsieczą wojska polskie. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. pod Zadwórzem młodzież lwowska powstrzymała atak kawalerii Budionnego i ocaliła miasto przed bolszewicką okupacją. 22 listopada 1920 – odznaczenie miasta Orderem Virtuti Militari przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego.

Lwów zostaje stolicą województwa w II Rzeczypospolitej i jednym z ważniejszych ośrodków miejskich w kraju (pod względem liczby ludności trzecim po Warszawie i Łodzi). Odbywają się tu Targi Wschodnie. Swą siedzibę mają tu też trzy metropolie katolickie. W 1921 r. we Lwowie miał miejsce nieudany ukraiński zamach na Józefa Piłsudskiego. W 1926 r. – Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów dokonuje we Lwowie zamachu na kuratora lwowskiego okręgu szkolnego, Sobińskiego W 1929 r. we Lwowie, który jest stolicą województwa lwowskiego, działają 4 wyższe uczelnie, 15 gimnazjów państwowych (w tym dwa z ukraińskim językiem nauczania), 16 gimnazjów prywatnych (w tym dwa żydowskie i jedno niemieckie), 8 seminariów nauczycielskich, 45 szkół podstawowych miejskich i 23 prywatne

W 1939 r. po agresji Niemiec na Polskę Lwów skutecznie broni się przed Niemcami i poddaje się Sowietom. Przyjście Armii Czerwonej do Lwowa pociągnęło za sobą okrutne represje wobec polskiej ludności, zesłania na Syberię, egzekucje. W 1941 r. wojska radzieckie wycofały się z tych terenów pod naciskiem wojsk niemieckich. Przed opuszczeniem Lwowa NKWD wymordowało ok. 7 tys. więźniów. Ukraińcy ogłaszają akt odnowienia państwa ukraińskiego u boku hitlerowskich Niemiec, ale rząd zostaje aresztowany przez hitlerowców parę dni później. W lipcu i sierpniu trwają ukraińsko-niemieckie pogromy ludności żydowskiej. W nocy z 3 na 4 lipca 1941 gestapo z udziałem ukraińskich żołnierzy batalionu Nachtigall dokonało brutalnego aresztowania kilkudziesięciu profesorów uczelni lwowskich, których później rozstrzelano. W 1944 r. Lwów zostaje wyzwolony przez Armię Czerwoną i Armię Krajową. W wyniku konferencji jałtańskiej alianci zachodni zgadzają się po targach ze Stalinem na zabranie Polsce Lwowa. Polska ludność Lwowa w 1946 r. została wysiedlona na tzw. Ziemi Odzyskane.

Pod koniec lat 80-tych Lwów odegrał wiodącą rolę w walce o niepodległość i demokrację. 24 sierpnia 1991 r. - dzień, w którym Rada Najwyższa Ukrainy przegłosowała Deklarację Niepodleglości Ukrainy.

[edytuj] Lwów obecnie

Obecny Lwów jest ważnym gospodarczym, edukacyjnym i kulturalnym ośrodkiem Ukrainy Zachodniej. Lwów to swoista perła kultury narodowej. Pod względem architektonicznie-historycznym miasto można określić jako muzeum pod otwartym niebem-liczy bowiem powyżej 2 000 historycznych, architektonicznych i kulturologicznych zabytków. W 1998 r. Lwów został wpisany do międzynarodowej listy spuścizny kulturologicznej UNESCO. W mieście znajdują się liczne muzea, galerie obrazów, działają zespoły teatralne i muzyczne. 12 wyższych uczelni Lwowa są znane ze swego wysokiego poziomu wykładania na obszarze całej Ukrainy , jak też poza jej granicami. Oprócz swego potężnego znaczenia w dziedzinie edukacji i kultury Lwów cieszy się zarówno opinią jednego z liderów wśród miast Ukrainy w dziedzinie reform gospodarczych i dążenia do systemu rynkowego. Dzięki korzystnym gospodarczym warunkom w obwodzie Lwowskim funkcjonuje 42 tyś. zakładów pracy, wśród których 775 przedsiębiorstw posiada inwestycje zagraniczne. Na terenie obwodu działają dwie specjalne strefy ekonomiczne, podmioty działalności gospodarczej których korzystają z preferencji podatkowych.

[edytuj] Krótka charakterystyka miasta

Dane demograficzne: Liczba mieszkańców-830,000 osób: 80%-Ukraińcy, 15% Rosjanie, 2% Żydzi, 1%-Polacy.

[edytuj] Dojazd

[edytuj] Samolotem

Lwów posiada także połączenie lotnicze z Warszawą. W chwili pisania tej informacji jest ono obsługiwane jedynie przez LOT, cena biletu ok 600 zl. W planach jest uruchomienie tanich połączeń z Ukrainą, ale póki co nie doszło ono do skutku.

[edytuj] Koleją

Z kilku miast Polski kursują pociągi międzynarodowe do Lwowa (m. in. z Krakowa i Warszawy). Podróż pociągiem jest jeszcze droższa, a także dłuższa niż autobusem, kilka godzin trwa sam postój na zmianę kół w wagonach.

[edytuj] Samochodem

Wybierając się w podróż samochodem należy pamiętać, że często zdarzają się długie kolejki na granicy, zarówno po jednej jak i po drugiej stronie granicy; kolejki nierzadko wydłużają jeszcze grupy osób "załatwiających" szybszy przejazd (taka "usługa" na przejściu Medyka -Szegini to koszt ok. 150 uah). Jeżeli właściciel pojazdu nie jest obecny w samochodzie, wówczas kierowca musi posiadac jego notarialnie poświadczone upoważnienie do użytkowania pojazdu. Należy się także zaopatrzec w zieloną kartę lub wykupić ukraińskie ubezpieczenie (dostępne zazwyczaj na granicy lub tuż za nią, cena od ok. 15 uah/2 tygodnie). Kolejną niedogodnością przy podróży samochodem jest nie najlepszy stan ukraińskich dróg (zwłaszcza w miastach) i ich złe oznakowanie. Zdarzaja się także (choć już wiele rzadziej niż przed kilku laty) wymuszenia łapówek przez drogówkę za drobne wykroczenia drogowe. Oficjalnie najwyższy mandat za wykroczenie wynosi 16 uah. Należy pamietać, że dopuszczalna ilość alkoholu we krwi kierowcy to 0,0 promila. W samym mieście nie trzeba obawiać się kradzieży samochodu - dla bardziej zapobiegliwych działają parkingi strzeżone, cena ok. 5-20 uah/doba.

[edytuj] Autobusem

Bezpośrednie autobusy odjeżdżają z dworca zachodniego w Warszawie trzy razy dziennie. Podróż trwa około 9 godzin (granicę przekracza w Hrebennem/Rawie Ruskiej), koszt biletu to 75 zł.

Ponadto bezpośrednie autobusy ojeżdżają z Łodzi (koszt 75 zł), z Katowic (koszt 70 zł), z Krakowa (koszt 90 zł), z Rzeszowa, Lublina, Przemyśla. Autobusy z Przemyśla kursują co godzinę, koszt biletu to 20 zł, a czas podróży wynosi około 3,5 godziny.

Także 3 razy dziennie kursują autobusy z Tomaszowa Lubelskiego - odjazd o godz. 6.35 (kursuje tylko w sobotę i niedzielę, w okresie wakacyjnym kursuje codziennie), 14.10 (kursuje tylko w dni robocze) oraz 14.40 - czas podróży wynosi około 3 godzin. Ostatni autobus powrotny ze Lwowa do Tomaszowa odjeżdża o godzinie 16:30, do Tomaszowa przyjeżdża o godz. 19:35. Informacja PKS Tomaszów: tel. (084)664-34-94.

Autobusy dojeżdżają we Lwowie na Dworzec Stryjski (Centralny), który znajduje się na drugim końcu miasta w stosunku do dworca kolejowego. Oba dworce łączy linia autobusowa nr 18.

[edytuj] Z przesiadkami

Najtańszym sposobem (oprócz autostopu) dotarcia do Lwowa będzie podróż z przesiadkami. W pierwszej kolejności należy dotrzeć do Przemyśla, np. pociągiem. Następnie na dworcu autobusowym należy złapać minibusa do Medyki (odjeżdżają średnio co 15 minut), czas przejazdu około 15 minut, koszt 2 zł. Przejście graniczne w Medyce należy pokonać pieszo (trwa to zazwyczaj krócej niż przy przekroczeniu autobusem). Zaraz za prześciem granicznym należy złapać marszrutkę do stacji kolejowej Tszcziniec (koszt 2 hrywny). Na stacji kolejowej należy zakupić bilet na pociąg do Lwowa (koszt 3 hrywny - u konduktora, czas podróży około 2 godzin). Czasami spod przejścia granicznego odjeżdżają bezpośrednie marszrutki do samego Lwowa - wtedy nie trzeba przesiadać się na pociąg, podróż trwa około 80 minut i kosztuje 12 hrywien, bus zatrzymuję się przy lwowskim dworcu kolejowym.

[edytuj] Nocleg

[edytuj] Hotele

Lwowskie hotele można z grubsza podzielić na dwie grupy: pierwsza to stare, sowieckie hotele, molochy na kilkaset osób, z których niewiele doświadczyło choćby powierzchownego remontu, z jedną łazienką na całe piętro, w której w dodatku woda jest tylko w określonych godzinach. Kilka hoteli z tej grupy dostosowano w ostatnich latach do wyższych standardow, wyremontowano, wyposażono w łazienki w pokojach (czasem jedna na dwa pokoje), odpowiednio podnosząc cenę za nocleg.

Druga grupa to hotele przeznaczone niegdys dla gości spoza ZSRR, mieszczące się nierzadko w zabytkowych budynkach, do których dołączyło kilkanaście hoteli wybudowanych w ostatnich latach. Charakteryzuje je wysoki standard pokoi i zazwyczaj niebotycznie wysokie ceny za nocleg.

Wśród kilkudziesieciu lwowskich hoteli trudno więc znaleźć coś pośredniego - przyzwoite warunki za niewygórowaną cenę.

Rezerwacji można dokonać między innym za pośrednictwem portali:

• Hotele Lwów - Wszystkie kategorie cenowe

[edytuj] Kwatery prywatne

Wielu turystów odwiedzających miasto korzysta z pokoji gościnnych u lwowskich rodzin. Mimo, iż standard nie jest zazwyczaj wysoki, można w ten sposób zobaczyć życie miasta od podszewki. Jest to też jeden z najtańszych noclegów - cena ok. 6-8$ od osoby. Niektóre rodziny proponują także wyżywienie (za dodatkową opłatą).

[edytuj] Mieszkania (apartamenty)

Lwów dysponuje sporą bazą mieszkań wynajmowanych na doby, przygotowanych specjalnie dla turystów. W większości są to lokale po remoncie, dostosowane do standardów europejskich, bez problemów z dostawą wody. Posiadają wyposażoną kuchnię, umożliwiającą przygotowywanie we własnym zakresie prostych posiłków. Pod względem ceny mogą śmiało konkurować z lepszymi hotelami - koszt mieszkania to ok. 15-30$/osoba, w zależnosci od ilości osób, standardu, ilości pokoji.

[edytuj] Hostele, kempingi

Schroniska i kempingi to wciąż mało popularna forma zakwaterowania we Lwowie. Istnieje kilka schronisk, znajdujących się zazwyczaj w przystosowanych do tego dawnych akademikach, ich cena jest porównywalna z pokojami u rodzin prywatnych, lub wyższa, znajdują się w większości daleko od centrum. Pod Lwowem jest też jeden kemping.

[edytuj] Dzielnice

[edytuj] Komunikacja

[edytuj] Marszrutki

Najpowszechniejszym środkiem transportu we Lwowie są marszrutki. Nazwą ta określa się busy, jeżdżące po określonej trasie. Linni marszrutek jest kilkadziesiąt, docieraja one niemal w każdy zakątek miasta. Nie mają wyznaczonych przystanków (poza kilkoma w centrum), zatrzymuja się na żądanie. Przejazd kosztuje 1 uah - płaci się kierowcy przy wsiadaniu. Istnieja także marszrutki podmiejskie, kursujące do miejscowości położonych wokół Lwowa, a nawet poza granicami obwodu. Zatrzymują sie one na dworcach podmiejskich.

[edytuj] Tramwaje

Tramwaje elektryczne kursują po Lwowie już od 1894 roku i były pierwszywmi w Moarchii Austro - Węgierskiej. Istnieje 9 linii tramwajowych:

• 1 (Dworzec - Rynek): główny Dworzec Kolejowy - Czerniwiecka - Gródecka - Bandery - Kopernika - Słowackiego - Doroszenki - Rynek - Ruska - Pidwalna - Franki - Witowskiego - Neczuja-Lewickiego - Kotlarewskiego - Kijowska - rusowych - Bandery - Gródecka - Czerniowiecka - Dworzec;
• 2 (Konowalca - Pasieczna): Konowalca - Melnyka - Czuprynki - Kopernika - Słowackiego - Doroszenki - Ruska - Pidwalna - Łyczakowska - Pasieczna;
• 3 (Ks. Olgi - pl. Soborny): Ks. Olgi - Sacharowa - Witebskiego - Franki - pl. Soborny;
• 4 (Muszaka - Zamarstynowska): Zamarstynowska - Chmielnickiego - Gonty - pl. Daniela Halickiego - Pidwalna - Franki - Swiencickiego - Muszaka;
• 5 (Zamarstynowska - Ks. Olgi): Ks. Olgi - Sacharowa - Witowskiego - Franki - Pidwalna - pl. Daniela Halickiego - Gonty - Chmielnickiego;
• 6 (Dworzec - Promysłowa): Promysłowa - Chmielnickiego - Hajdamacka - Zamarstynowska - Chmielnickiego - Torhowa - Gródecka - Czerniowiecka - Dworzec Kolejowy;
• 7 (Szewczenki - Wachnianina): Szewczenki - Gródecka - Torhowa - Gonty - Pidwalna - Łyczakowska - Mecznykowa (cm. Łyczakowski)- Wachnianyna;
• 8 (Ks. Olgi - Wachnianyna);
• 9 (Dworzec - Rynek): tak jak 1, tylko w przeciwnym kierunku;

[edytuj] Warto zobaczyć

[edytuj] Warto spróbować

[edytuj] Najbliższe okolice

[edytuj] Nauka

[edytuj] Praca

[edytuj] Zakupy

[edytuj] Gastronomia

[edytuj] Festiwale, imprezy

Na dworcu kolejowym oraz na rynku (pod ośrodkiem kultury polskiej) można spotkać naganiaczy proponujących noclegi przez Polaków mieszkających w centrum Lwowa. Cena za noc (sierpień 2006) to 6$.

[edytuj] Kontakt

[edytuj] Bezpieczeństwo

[edytuj] Ciekawostki

• Lwów jest jedynym miastem w Europie, w którym tramwaje przejeżdżają przez rynek.
• Tory tramwajowe dość często ułożone są wzdłuż krawężników (ul. Ruska, Kopernika). Z tego powodu kierowcy dość często parkują samochody na środku ulicy.

[edytuj] Wyjazd

To jest zarys artykułu. Na razie jest tutaj szablon i niewiele więcej. Pomóż, aby stał się użytecznym artykułem wprowadzając choćby podstawowe informacje.