Z Wikitravel, http://wikitravel.org/

Kościół św. Trójcy, połączony z klasztorem Bonifratrów, pochodzi z lat 1714-1722. Jego bogate barokowe wnętrze zachowało się niemal w całości.

Świątynię wzniesiono w latach 1714-1722 według projektu Johanna Blasiusa Peintnera. Jest to barokowy, murowany kościół, o trójprzęsłowej nawie, jednoprzęsłowym prezbiterium, absydą i wieżą od zachodu. Główny i boczny ołtarz zaprojektował Matthias Steinl, a wykonał w latach 1719-24 Thomas Weißfeld.

Najstarszym zabytkiem w kościele jest znajdująca się w bocznym ołtarzu św. Józefa, gotycka płyta z wyrytym przedstawieniem Koronacji Marii z ok. 1400 r.

Elementy barokowe zdobiące wnętrze kościoła to między innymi: obraz autorstwa Johanna Georga Schmidta przedstawiający Marię polecającą klasztor opiece św. Trójcy.

Elewacje boczne są skromne, jedynie elewacja zachodnia otrzymała bogatszą oprawę podkreślając pięciokondygnacyjną wieżę z portalem głównym wykonanym z piaskowca.

W czasie wojny w kryptach kościoła ojciec Doroteusz Heynoł ukrywał ok. 100 jeńców, głównie radzieckich lotników.

Kilka lat po wojnie kościół pełnił funkcję kościoła parafialnego, w zastępstwie zniszczonej świątyni św. Maurycego. Dziś jest kościołem pomocniczym parafii św. Maurycego.

[edytuj] Źródło

Tekst pochodzi z:
Dolny Śląsk na fotografii
tam też znajdziesz więcej fotografii z różnych okresów