Z Wikitravel, http://wikitravel.org/

[edytuj] Charakterystyka

Republika Finlandii to kraj położony w północnej części Europy nad Morzem Bałtyckim. Graniczy na zachodzie ze Szwecją,od północy z Norwegią oraz na wschodzie z Rosją.

[edytuj] Geografia

Krajobraz Finlandii to przede wszystkim lasy, olbrzymie zielone bagna i łąki oraz tysiące jezior. Zdecydowanie dominują tutaj niziny, chociaż spotyka się także równiny i pagórki charakterystyczne dla rzeźby polodowcowej. Największym szczytem kraju jest Haltiatunturi, który ma wysokość 1 328 m n.p.m.

[edytuj] Fauna i flora

[edytuj] Klimat

Panujący w Finlandii klimat jest umiarkowany chłodny, zostaje on jednak w znaczący sposób łagodzony przez wpływ Prądu Zatokowego, Bałtyku i ponad 60000 jezior, które znajdują się w tym kraju.

[edytuj] Historia

Od XII wieku Finlandia należała do Szwecji, najpierw jako prowincja, a następnie wielkie księstwo. Od 1809 roku była autonomicznym wielkim księstwem w granicach Rosji. W 1917 roku uzyskała całkowitą niepodległość. Podczas II wojny światowej Finlandia kosztem strat terytorialnych odparła radziecką inwazję. W ciągu następnych pięćdziesięciu lat Finowie dokonali zadziwiającego przeskoku od gospodarki opartej na rolnictwie i leśnictwie do zróżnicowanej, nowoczesnej gospodarki przemysłowej; dochód na mieszkańca należy do najwyższych w Europie Zachodniej. Od 1995 roku Finlandia należy do Unii Europejskiej i jest jedynym krajem skandynawskim, który przyłączył się do europejskiej unii walutowej w styczniu 1999 roku.

[edytuj] Kultura i sztuka

[edytuj] Polityka

Republika parlamentarna, funkcję głowy państwa sprawuje prezydent wybierany w wyborach powszechnych na okres 6 lat. Władza ustawodawcza w rękach jednoizbowego parlamentu (Eduskunta, Riksdag) liczącego 200 deputowanych wybieranych na okres 4 lat.

[edytuj] Gospodarka

Finlandia ma wysoko uprzemysłowioną, w znacznej mierze wolnorynkową gospodarkę, a dochód na mieszkańca dorównuje Wielkiej Brytanii, Francji, Niemcom i Włochom. Kluczowymi gałęziami gospodarki są przetwórstwo drewna, metali, przemysł maszynowy, telekomunikacyjny i elektroniczny. Istotnym elementem gospodarki jest handel zagraniczny – wielkość eksportu sięga 2/5 PKB. Finlandia specjalizuje się w eksporcie produktów zaawansowanych technologicznie, jak np. telefony komórkowe. Poza drewnem i kilkoma surowcami mineralnymi, Finlandia jest uzależniona od importu surowców, energii i niektórych półproduktów. Ze względu na klimat, rolnictwo ogranicza się do zapewnienia samowystarczalności w zakresie kilku podstawowych produktów. Leśnictwo, dostarczające dużych wpływów z eksportu, jest źródłem dodatkowych dochodów ludności wiejskiej. Od lat problemem pozostaje wysokie bezrobocie.

[edytuj] Społeczeństwo

Społeczeństwo tworzą w ogromnej większości Finowie (93% ogółu), poza którymi jedyną liczniejszą grupą są Szwedzi (6%). Ludność Finlandii jest pochodzenia skandynawsko – bałtyckiego.

[edytuj] Zwyczaje

Finowie zachowują się powściągliwie, zwłaszcza w stosunku do cudzoziemców. Przy powitaniu jest dopuszczalne podanie ręki, ale nie wypada się obejmować. Wielu Finów traktuje gadatliwość ze zdziwieniem czy podejrzliwością – tutaj milczenie jest złotem. Przy odwiedzaniu fińskiej rodziny obowiązują proste zasady – zawsze należy zdjąć buty przed wejściem do domu i nigdy nie odrzucać propozycji skorzystania z sauny lub wypicia kawy.

[edytuj] Przygotowania

[edytuj] Przewodniki

[edytuj] Mapy

[edytuj] Wybór czasu podróży

Lato to pora wycieczek, zarówno pieszych, jak i rowerowych, kajakowych czy żeglarskich po Pojezierzu Fińskim oraz zwiedzania miast. Zimą Finlandia oferuje swoje ośrodki narciarskie oraz inne atrakcje, jak psie zaprzęgi, sanie ciągnięte przez renifery czy obserwacja zorzy polarnej.

[edytuj] Wizy

Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Finlandii do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (starego i nowego wzoru).

[edytuj] Przepisy celne

Wewnątrz Unii Europejskiej nie ma granic celnych. Turyści podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu ilości zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprzedaży. Przykładowo, przewożone towary uznaje się za służące do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają ilości: 200 szt. papierosów, 200 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l mocnego alkoholu (np. wódki lub spirytusu), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 l wina musującego), 110 l piwa. Osoby poniżej 17. roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych ani tytoniowych. Polscy turyści, podobnie jak obywatele innych krajów UE, nie mogą ubiegać się o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych w krajach unijnych.

[edytuj] Wymiana waluty

W 2002 r. fińską markę zastąpiono euro. W obiegu są banknoty o nominałach 5, 10, 20, 100 i 500 euro oraz monety 1, 2 € i 5, 20, 50 centów. Finlandia w ogóle zrezygnowała z jedno- i dwucentówek, przewidując, że byłyby z nimi same kłopoty. Wprowadzono przepis, ograniczający końcówki cen w handlu detalicznym do dziesiątek i piątek. Walutę najlepiej wymieniać, korzystając z bankomatów lub kart kredytowych. Wymianą czeków podróżnych i gotówki zajmują się trzy główne fińskie banki – Sampo, Osuuspankki i Nordea. Niezależne kantory w dużych miastach, np. Forex, zazwyczaj oferują lepsze przeliczniki i mniejsze opłaty niż banki. Pieniądze można też wymienić w urzędach pocztowych, otwartych dłużej niż banki, zwłaszcza w małych miejscowościach.

[edytuj] Ubezpieczenia

[edytuj] Ekwipunek

[edytuj] Rozmówki

[edytuj] Dojazd

[edytuj] Samolotem

Większość połączeń do Helsinek i Turku zapewniają linie Finnair lub SAS. Samoloty PLL LOT oraz fińskich linii lotniczych Finnair kursują do Helsinek bezpośrednio z Warszawy (4-5 dziennie) i Gdańska (4 tygodniowo). Od 2006 roku istnieje również bezpośrednie połączenie z Warszawy do Helsinek realizowane 5 dni w tygodniu przez należące do SAS linie lotnicze Blue1.

[edytuj] Koleją

Między Polską a Finlandią nie ma bezpośrednich połączeń kolejowych. Można podróżować z Warszawy do Helsinek przez Sankt Petersburg (28,5 godz.) lub do Tallina (44 godziny) i dalej do Helsinek promem. W Finlandii są szerokie tory, podobne do rosyjskich, co umożliwia połączenia kolejowe z Rosją. Bilety kupuje się w międzynarodowych kasach na dworcu w Helsinkach. Kolejowe przejście graniczne jest w Vainikkala (ros. Luzhajka).

[edytuj] Samochodem

Podróż samochodem z Polski do Finlandii innymi środkami komunikacji trzeba częściowo odbyć promem, chyba że ktoś wybierze okrężną lądową drogę przez Sankt Petersburg, wokół Zatoki Fińskiej. Na przejściach granicznych z Norwegią i Szwecją jest spokojnie, nieco gorzej na granicy rosyjskiej. Podczas czasowego pobytu w Finlandii obywatele polscy mogą się posługiwać polskim prawem jazdy. Konieczne jest ubezpieczenie komunikacyjne, przynajmniej OC.

[edytuj] Autobusem

Nie ma bezpośrednich połączeń autokarowych z Polski do Finlandii. Można dojechać do Tallina w Estonii, skąd kilka razy dziennie odpływają promy do Helsinek. Autobusy ze Sztokholmu jadą wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji do Haparandy, a następnie na północ wzdłuż granicy. Jedynym miejscem, w którym przekraczają granicę, jest Haparanda–Tornio, skąd kierują się do Kemi (45 min). W tym miejscu można wsiąść do fińskiego autobusu jadącego na północ lub południe.

[edytuj] Statkiem

Promy pływajace po Bałtyku należą do najbardziej imponujących statków morskich. Przypominają pływające hotele ze sklepami wolnocłowymi, restauracjami, barami, karaoke, nocnymi klubami i sauną. Wielu Skandynawów korzysta z nich jako miejsca całonocnego imprezowania, więc w weekendy bywa na nich tłoczno i wtedy dobrze jest pomyśleć o rezerwacji. Pomiędzy większymi miastami promy kursują przez cały rok. Podróż na pokładzie (nie w kajucie) z i do Helsinek lub Turku jest niedroga.

[edytuj] Przejścia graniczne

[edytuj] Regiony

[edytuj] Miasta

• Helsinki
• Tampere
• Turku
• Lahti
• Oulu
• Rovaniemi
• Kuusamo

[edytuj] Ciekawe miejsca

[edytuj] Komunikacja

[edytuj] Wyjazd

[edytuj] Język

Język fiński jest wyrazistym dowodem na odrębność Finlandii w stosunku do jej sąsiadów. To język uralski, podobny do estońskiego, który ma wspólne pochodzenie z samodyjskim i językami z dorzecza Wołgi. Najbardziej rozpowszechnionym językiem ugrofińskim jest węgierski, niemający jednak wiele wspólnego z fińskim. Po fińsku mówi około 6 mln mieszkańców Finlandii, Szwecji, Norwegii i Karelii. Kraj określa się nazwą Suomi, a język – suomi. Fiński jest trudnym językiem. Istnieje 15 przypadków rzeczowników oraz 160 koniugacji i form osobowych czasowników. Nie ma rodzajów, a słowo „nie” odmienia się. Personel większości biur informacji turystycznej mówi po angielsku. Kierowcy autobusów oraz pracownicy pensjonatów, schronisk i restauracji posługują się nim rzadziej, ale często znajdują kogoś, kto zna ten język.

[edytuj] Zakupy

Ceny w Finlandii są niższe niż w innych krajach skandynawskich, ale ogólnie dość wysokie. Dotyczy to towarów, z których słynie Finlandia: wyrobów szklanych, garncarskich i z wełny oraz różnych przedmiotów wykonywanych z sosnowego lub brzozowego drewna. Rękodzieło lapońskie, wytwarzane przez Samów, to biżuteria, ubrania, tkaniny, noże myśliwskie oraz wyroby z lokalnego drewna, kości i skóry renifera, metalu i kamieni półszlachetnych.

[edytuj] Gastronomia

[edytuj] Noclegi

[edytuj] Nauka

[edytuj] Praca

[edytuj] Bezpieczeństwo

Finlandia jest bardzo bezpiecznym krajem dla turystów. Trzeba jednak pamiętać, że nieprzygotowany podróżnik łatwo może się zgubić w odludnych regionach, w lasach i parkach narodowych. Wokół nie ma wielu ludzi, tak więc osoba ranna i unieruchomiona może nawet umrzeć w zimnym klimacie. O każdej porze roku w Laponii zdarzają się ekstremalne zmiany pogody. Co roku zimą giną z zimna samotni wędrowcy, latem zaś problemem mogą być chłodne deszcze.

[edytuj] Zdrowie

[edytuj] Kontakt

[edytuj] Telefon

[edytuj] Internet

[edytuj] Poczta

[edytuj] Informacje turystyczne

[edytuj] Przedstawicielstwa dyplomatyczne